Laatste dag Jasper NP

Na 3 nachten was het tijd om door te trekken naar de volgende camping. We hebben het hier echt leuk gehad zeg!

We vertrekken vandaag naar een camping verder en daarna richting de Icefield Parkway. Een weg van Jasper naar Lake Louise (232 km) dwars door de Rocky Mountains. Het belooft een mooie route te worden, maar op de Icefield Parkway zijn geen stadjes, tankstations of winkels. Daarom moeten er vandaag wat voorbereidende zaken gedaan worden, zoals tanken, boodschappen en de camper klaar maken voor een week geen service. Ai, nu gaat het pas echt beginnen 😉 O ja, tijdens het vullen van de watertank van de camper dacht ik even van hand te kunnen wisselen en de slang 1 seconden los te kunnen laten. Beste lezers, ik kan jullie vertellen: DAT KAN NIET! De slang spoot eruit, ik grabbelde er zeven keer naast, de slang draaide en bewoog rond voor maximaal effect -> Bonnie ZEIKNAT 😅 Ik stond als een verzopen kat de watertank af te vullen 🤣. Yep, duidelijk een kind van mijn vader 😅

Eigenlijk vonden we het leuk om de Jasper Skytram toch nog te doen, dus na de huishoudelijk taferelen, reden we naar de gondel. Toch nog een beetje twijfel omdat het nog steeds bewolkt was en we eventjes moesten wachten, maar Bas hakte de knoop door: we doen het! Goed gedaan Bas, want deze hadden we niet willen missen. De gondel zelf had een apart verhaal en systeem (zal ik jullie niet mee vervelen), maar was leuk om te zien. Daarnaast was het uitzicht geweldig! Zo hoog boven het Nationaal Park waar we net 3 dagen hebben doorgebracht. We zagen onze camping en we bekeken waar we de afgelopen dagen allemaal zijn geweest. Boven was het wel koud, dus truien en jassen aan (had ik nu toch maar die natte jurk uitgetrokken 😬 ...)
Cait kocht nog een souvenier waar ze al een paar dagen op loerde. Een ketting met een beertje eraan.

Onderweg naar de camping deden we nog een waterval: Athabasca Falls. Op zich een prachtige waterval, door een mini-canyon,  met heel veel kracht. Houden we van. Echter ...de kleur van het water was echt lelijk (ja, dat kan) Bij de Maligne Lake Cruise hadden we al gehoord hoe het kwam dat het water melkig was, het heeft te maken met het te snel smelten van de gletsjers (global warming!) waardoor er een bepaald wit poeder teveel vrij komt. Ik vond het de waterval echt minder tof maken. Alsof het een soort modderstroom was. 

De weemoedigheid van het vertrek van de toffe campground, verdwijnt meteen bij het zien van onze nieuwe plek. Alweer zo tof! Uiteraard wandelen er weer wat beren rond bla bla bla, maar eerst zien, dan geloven 😜 De camper staat wel echt heel schuin. Bas MacGyver rijdt de camper met 1 wiel op een stapel houtblokken. Dat scheelt!

Vanavond proberen we voor het eerst te koken op onze firepit. Een experiment met (voorgegaarde) spareribs en maiskolfen. Het begon veelbelovend maar helaas sneuvelt er op het laatste moment een rib in het vuur. OEPS! Alhoewel iedereen maar een klein stukje had, smaakte het toch goed! Good effort! 

Morgen vertrekken we naar de Icefield Parkway, waar we ook overnachten. Zoals ik al zei: er is daar NIKS, dus ook geen bereik. Komende dagen hoeven jullie dus geen berichtjes van ons te verwachten. Lekker rustig he 🤪